Asset Publisher Asset Publisher

Nordic walking

28.02.2014 | Sergiusz Sachno

Nordic walking to prawdziwy fenomen, jeden z najpopularniejszych sportów w Polsce i Europie, młodszy niż większość osób go uprawiających.

Za praojców nordic walkingu można uznać fińskich narciarzy, którzy w latach 30. XX w. włączyli spacery z kijkami narciarskimi do swojego letniego treningowego. Ale historia sportu, którą znamy dziś, jest o wiele krótsza.

Tak się zaczęło

W 1988 r. Amerykanin Tom Rutlin nieco przerobił zwykłe zjazdowe kijki narciarskie i zaczął promować marsz z nimi, jako oddzielną formę aktywności: exerstrider. Prawie w tym samym czasie Fin Marko Kantaneva wręczył podczas letnich przygotowań kijki narciarskie swoim uczniom trenującym biegi narciarskie. Na podstawie obserwacji młodych zawodników oraz badań przeprowadzonych później w Finnish Sports Institute w Vierumäki, Kantaneva napisał pracę magisterską poświęconą sauvakävely, czyli „chodzeniu z kijami". Nazwa nordic walking powstała 1997 r., kiedy fińska firma Exel postanowiła wykorzystać pomysł Kantanevy i wypuściła na rynek pierwsze kije specjalnie zaprojektowane do chodzenia. Tak rozpoczęła się ekspansja jednej z najszybciej zdobywających popularność form aktywności.

Nordic walking był skazany na sukces. Jest idealną dyscypliną w czasach, kiedy tak popularny jest trend active ageing, czyli aktywności osób starszych. Ci, którzy nie czują się na siłach, żeby biegać, jeździć na rowerze czy pływać, zawsze mogą chwycić za kije – bo to zbawienie, dla osób, mających problem nawet ze zwykłym poruszaniem się. Z tego powodu do nordic walkingu przylgnęła nawet opinia trochę niepoważnego „sportu dla emerytów". To błąd. W Skandynawii uprawiają go dosłownie wszyscy, a w Findlandii został nawet włączony do programu wychowania fizycznego w szkołach. Pamiętajmy, nordic walking powstał jako element treningu narciarzy biegowych. Kto widział zdjęcie Norweżki Marit Bjoergen, wie, że ten sport uprawiają twardziele. Nordic walking wykorzystuje oczywiście w swoich treningach także Justyna Kowalczyk.

O co w tym chodzi?

Po co nam w ogóle potrzebne te kije? Czym różni się to od normalnego spaceru? Okazuje się, że podczas zwykłego marszu wykorzystujemy zaledwie 40 proc. naszych mięśni. Ruchy wykonywane podczas marszu z kijami angażują prawie 90 proc. mięśni. A więc nordic walking dużo intensywniej wzmacnia nasze ciało. Przy tym, dzięki kijkom, działają na nie mniejsze obciążenia. Taka aktywność jest więc bezpieczniejsza dla osób otyłych lub z problemami ze stawami kolanowymi. Kijki wymuszają też bardziej wyprostowana sylwetkę i poprawiają stabilność na nierównym terenie.

Uprawianie tego sportu przez godzinę pozwala spalić 400-700 kalorii, czyli o 20-40 proc. więcej niż podczas zwykłego spaceru. Mocniej pracują także płuca – o 20-60 proc. niż w czasie marszu.

Takie efekty osiągniemy oczywiście tylko wtedy, jeśli będziemy stosować odpowiednią technikę marszu. Najpierw zakładamy na ręce paski kijków, tak, by nie były zbyt luźne. Później swobodnie opuszczamy ręce wzdłuż tułowia i ciągniemy kije. Marsz zaczynamy naturalnie, wahadłowo poruszając rękami. Kiedy ramię jest w górze, chwytamy rękojeść kija i cofamy ramię wywierając delikatny nacisk. Kiedy ramię będzie na wysokości biodra, puszczamy rękojeść i znów unosimy ramię, ciągnąc kij. Kiedy wypadniemy z rytmu najlepiej wznowić marsz od ciągnięcia kijów. Kiedy nie jesteśmy pewni swojej techniki, powinniśmy poprosić o konsultacje trenera. To niewielki wydatek, dzięki któremu nasz wysiłek będzie efektywny.
Zapraszamy do lasu

Las jest wydaje się naturalnym środowiskiem dla uprawiania nordic walking. Miękkie leśne ścieżki amortyzują wstrząsy, dzięki czemu spacer po nich jest mniej obciążający stawy niż po chodniku czy asfalcie. Zaletą jest także ich nierówność – dzięki temu nasze mięśnie i stawy pracują w większym zakresie. No i to czyste leśne powietrze…

Nie dziwi więc, że, szczególnie w czasie wakacji, w niektórych lasach można spotkać więcej osób spacerujących z kijami niż bez. Leśnicy już dawno zauważyli, że, stawiając na nordic walking, przyciągną do lasów więcej turystów, więc tworzą kolejne ścieżki do uprawiania tego sportu oraz organizują imprezy dla jego miłośników. Dziś trudniej znaleźć nadleśnictwo, gdzie nie ma specjalnej trasy, niż takie, gdzie one są. Wiele, jeśli nie większość, oznakowana jest tablicami zgodnymi z ogólnoeuropejskimi standardami nordic walking. Na tablicach znajdują się mapy oraz wskazówki dotyczące techniki, doboru sprzętu i walorów zdrowotnych tego sportu. Informacje na temat tras i planowanych imprez można znaleźć na stronach internetowych Lasów Państwowych, regionalnych dyrekcji, nadleśnictw oraz w serwisie Czaswlas.pl.

Asset Publisher Asset Publisher

Zurück

Leśnicy inwestują miliony w walkę z suszą

09.09.2025 | Miłosz Sosnowski

Kryzys wodny w Europie, dekada suszy hydrologicznej, pożary lasów i rekordowo niskie stany wód w rzekach - to rzeczywistość, do której, niestety, musimy się przyzwyczajać. W tych warunkach cierpią także lasy, które w normalnych okolicznościach pełnią rolę naturalnych gąbek: zatrzymują i magazynują wodę.

5 cm Wisły - w Warszawie pada niechlubny rekord

Na stacji hydrologicznej Warszawa-Bulwary od końca sierpnia utrzymuje się najniższy stan wody w historii pomiarów - aktualnie to zaledwie 5 cm! To spadek o 1 cm względem wcześniejszego niechlubnego rekordu. W skali kraju aż 19 stacji IMGW odnotowuje obecnie bardzo niski poziom rzek.

Działania Lasów Państwowych

Lasy Państwowe od lat dostrzegają narastające zagrożenie i prowadzą projekty, których celem jest zatrzymanie wody w lesie, poprawa bilansu wodnego i adaptacja do zmian klimatu. To inwestycje liczone w milionach złotych.

"Lasy dla mokradeł" (2024-2029)

Największy i najnowszy z projektów to „Lasy dla mokradeł”, realizowany przez Centrum Koordynacji Projektów Środowiskowych (CKPŚ) wraz z partnerami: Uniwersytetem Przyrodniczym w Poznaniu, Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza oraz Centrum Ochrony Mokradeł.

Zakres: co najmniej 10 450 ha bagien, torfowisk i innych terenów podmokłych, czyli obszar porównywalny z Białymstokiem - zarówno na obszarach Natura 2000, jak i poza nimi.
Cel: przywracanie i utrzymanie funkcji mokradeł (przywrócenie dawnych, naturalnych stosunków wodnych, ograniczanie gatunków obcych i ekspansywnych, budowa niewielkich progów i zastawek, właściwe nasadzenia, koszenie i usuwanie nadmiaru biomasy, ochrona cennych siedlisk).
Budżet: 117 647 058 zł, w tym 100 000 000 zł dofinansowania z UE.

To jeden z największych tego typu projektów w Europie. Torfowiska to jedne z największych naturalnych magazynów węgla. Przechowują go więcej niż wszystkie lasy świata razem wzięte. Ich degradacja oznacza emisje gazów cieplarnianych i nasilenie globalnego ocieplenia. Równie ważna jest rola mokradeł w gospodarce wodnej: działają jak gąbki i zatrzymują wodę w czasie opadów i oddają ją powoli w okresach suszy, stabilizując poziom wód gruntowych i zmniejszając ryzyko powodzi.

- Zmiana klimatu i kryzys różnorodności biologicznej wymagają przestawienia priorytetów. Dziś wiemy, że osuszanie mokradeł, realizowane w Polsce na wielką skalę od ponad stu lat, było błędem. Jesteśmy w momencie przełomowym, gdy Lasy Państwowe decydują się na przebudowę, a nawet likwidację dawnej infrastruktury melioracyjnej - po to, by zatrzymać więcej węgla w glebie i wody w krajobrazie, zaadoptować się do ocieplającego się klimatu i uratować ginące gatunki. A w efekcie zyskają również lasy gospodarcze, dla których śródleśne mokradła są najlepszymi "klimatyzatorami". Cieszę się, że możemy działać razem - dla przyrody, klimatu i zrównoważonej gospodarki - mówi dr hab. Wiktor Kotowski, prof. UW, członek Zarządu Centrum Ochrony Mokradeł.

Szacuje się, że w Polsce jest ok. 4,4 mln ha mokradeł, z czego torfowiska zajmują ok. 30%. Lasy Państwowe zarządzają blisko jedną czwartą tej powierzchni, traktując ich ochronę w poważny i odpowiedzialny sposób.

- W ramach programów Małej Retencji Górskiej i Małej Retencji Nizinnej zbudowaliśmy już 9645 obiektów piętrzących wodę lub spowalniających jej odpływ, takich jak: zbiorniki retencyjne, przepusty, zastawki, brody, zabezpieczenia zboczy, przepławki dla ryb - które pozwalają zatrzymać ponad 47 milionów metrów sześciennych wody w polskich lasach. To naprawdę ogromna ilość wody, gdyby to spróbować zobrazować, to jest niemal 50 Stadionów Narodowych wypełnionych wodą od murawy, aż po dach. Wody, która wystarczyłaby do codziennego użytku mieszkańcom dużego miasta takiego jak Lublin na 4 lata - mówi Anna Choszcz- Sendrowska rzeczniczka prasowa Lasów Państwowych - Ale to nie koniec! Budujemy dalej. W ciągu najbliższych 3 lat powstanie w sumie 1658 sztuk takich obiektów. Które zretencjonują prawie 7,5 miliona (7 423 200 m³) wody, czyli kolejne niemal 8 stadionów. - dodaje.

Mała retencja - 20 lat doświadczeń i nowe edycje do 2028 r.

Nowe edycje 2024-2028:

MRN3 - Mała Retencja Nizinna

to ok. 1030 obiektów i zadań; retencja ok. 5,7 mln m³;
wartość: ok. 511,6 mln zł, z czego ponad 323 mln zł dofinansowania UE.

MRG3 - Mała Retencja Górska

działania w lasach górskich: budowa/odbudowa zbiorników i urządzeń hydrotechnicznych, zabezpieczenia przeciwerozyjne, odtwarzanie geometrii koryt;
cel: adaptacja ekosystemów górskich do zmian klimatu i ograniczenie erozji.

Oba projekty są naturalną kontynuacją działań prowadzonych od ponad 20 lat. Dzięki nim powstają tysiące obiektów hydrotechnicznych, które realnie poprawiają bilans wodny w lasach i zwiększają ich odporność na suszę.

Zobacz i posłuchaj

• "Bagna mają moc" - wywiady Anny Bednarczuk (CKPŚ) z prof. Bogdanem Chojnickim i prof. Mariuszem Lamentowiczem (UAM) - playlista YouTube Lasów Państwowych: